Tien kilo gegroeid, kleur op zijn wangen, een stevige handdruk en een vaste duidelijke stem,  met Kai Reus gaat het weer de goede kant op. Ruim twee maanden na zijn thuiskomst uit het Franse ziekenhuis gevolgd door een weekje Amsterdam is het herstel van Kai Reus uit alles af te leiden.

De nu nog revaliderende Rabo-prof kan weer hoopvol in de toekomst kijken, al durft hij niet te voorspellen wanneer hij zijn rentree in het peloton zal maken. Maar dat hij zijn rentree zal maken, is duidelijk. Kai voelt zich langzaam weer renner worden.

Op dit moment herstelt Kai’s lichaam nog steeds van de val op de col d’Iseran met de vreselijke nasleep van een langdurig coma en de ernstige verwondingen, vooral aan zijn hoofd en schouder. Op dit moment heeft hij alleen nog wat last van een onwillige linkerschouder die duidelijk minder functioneert dan de andere schouder.

,,Maar het gaat langzaam vooruit”, aldus Kai, en om dat te bewijzen draait hij zijn arm een volledige slag rond waarbij hij ook aangeeft dat dat nog net even teveel moeite kost. ,,Maar dat is een kwestie van tijd.”

De afgelopen weken heeft Kai benut om de vele post door te nemen, om vrienden en bekenden te ontvangen en om te zien wie hem allemaal op zijn eigen website met een bezoekje vereerden. ,,Daar had ik flink wat tijd voor nodig”, aldus Reus, ,,wat een enorme hoeveelheid berichtjes stonden er in de brievenbus. Dat geeft toch wel een fijn gevoel.”

Naast deze activiteiten is Kai ook weer voorzichtig aan het fietsen geslagen, want trainen wil hij deze sportieve bezigheid rond Winkel nog niet noemen. ,,Ik probeer nu elke dag een klein rondje te rijden, mijn record staat op dit moment op 17 kilometer. Ja, dan denk ik wel eens, een half jaar terug trainde ik 200 kilometer.  Ik doe alles voorlopig rustig aan, aan forceren heb ik niets. In overleg met de ploegleiding van Rabo en de medische staf bekijk ik wel wanneer er weer echt van trainen gesproken kan worden. Ik denk zelf dat dat eind november, begin december zal zijn.”

In dat verband is het niet aannemelijk dat Kai er volgend seizoen al vanaf het begin van het seizoen bij zal zijn. ,,Die eerste Protourwedstrijd, de Tour Down Under in Australie begint al in januari. Dat zal voor mij echt nog te vroeg zijn. Ik denk zelf voorzichtig aan een eerste optreden omstreeks mei.”

Deze week kreeg Kai per post het politierapport van zijn val uit Frankrijk toegestuurd. ,,Heel veel informatie en foto’s zaten daarbij maar nu nog steeds is het onduidelijk hoe ik ben gevallen. Op de plek waar ik lag, zo’n vier kilometer onder de top, had ik net een haarspeldbocht genomen, een bocht waar je niet hard door kunt. Dat weet ik, want ik kende de situatie daar. Toen ik viel reed ik dan ook niet hard, maar hoe ik ben gevallen, blijft ook voor mij nog steeds een raadsel.”

Kai acht het op dit moment raadzamer er verder niet naar te spitten, het ongeluk is gebeurd, het heeft hem zijn leven niet gekost en hij voelt zich stilaan weer op weg wielrenner te worden. ,,Maar er is wel heel veel gebeurd natuurlijk, af en toe voel ik me net of ik opnieuw geboren ben. Of alles weer opnieuw moet beginnen.”

Met de bank- en financiele  slagzin ‘resultaten behaald in het verleden, bieden geen garantie voor de toekomst” als leidraad gaat Kai straks beginnen aan het tweede deel van zijn wielerloopbaan. Wat dat zal gaan worden, is nog in nevelen gehuld. Het verontrust Kai allerminst. ,,Eerst weer helemaal gezond en fit worden, dat is het belangrijkste. En daarna weer fietsen. Ik forceer niets.”

< Vorige		Volgende >