Biografie

In september stond ik in de Franse Tour de L'Avenir (Ronde van de Toekomst) tweede in het algemeen klassement op 13 sec. van de Deen Lars Bak. 13 sec... ik kon die ronde winnen! Maar in de achtste etappe viel ik hard in de afdaling tegen een houten paaltje en moest spijtig genoeg opgeven. Toch een succesvol seizoen, alleen op het laatst pech door die rot val.

2006 werd een mooi jaar. Ik won de Tour de Normandië in Frankrijk, Luik - Bastenaken - Luik voor beloften en de Ronde van Noord-Holland. Deze laatste wedstrijd, in mijn eigen omgeving, won ik na een solo van zo'n 40 kilometer. Ook won ik twee nationale kampioenstruien in dat jaar. Zowel op de weg als bij het tijdrijden werd ik nationaal kampioen bij de beloften. Zodoende kon ik in juli 2006 vol vertrouwen bij de profploeg van Rabobank aan de gang.

Maar wat er in 2007 allemaal gebeurde, was wel heel anders dan ik me had voorgesteld. Na een goede winter begon ik vol goede moed aan het wedstrijdseizoen. Op Majorca zat ik na een lange vlucht en dito solo dicht bij een eerste overwinning. Het lukte net niet, maar ik was wel vol vertrouwen. Een ogenschijnlijk onschuldige val in een Belgische voorjaarswedstrijd verknoeide echter mijn voorseizoen. In Parijs-Nice kreeg ik opeens last van een spier boven mijn knie. Eerst leek het nog mee te vallen, maar het bleek veel ernstiger.

Na een lange periode van inactiviteit kon ik pas in mei weer aan koersen denken. Maar mijn heroptreden in de ronde van Romandië bleek net even te hoog gegrepen. Ik forceerde me behoorlijk en kende een terugslagje. Daarna ging het weer langzaam vooruit. Er volgde een goede Ronde van België. Nog wel zonder aansprekende uitslagen, maar ik voelde dat het de goede kant op ging.

In juli sloeg het noodlot echter keihard toe. Tijdens een trainingsrit in de Franse Alpen kwam ik in een afdaling zwaar te vallen en liep ernstig hoofdletsel op. Achteraf begreep ik dat ik op dat moment in levensgevaar verkeerde, maar ik werd gelukkig heel snel naar een nabijgelegen ziekenhuis vervoerd. Daar werd ik dagenlang in een kunstmatige coma gehouden.

Het waren zware tijden voor mijn familie. En voor mij uiteraard ook. Op deze site heeft iedereen kunnen lezen hoe het allemaal is gegaan. Gelukkig ging het langzaam vooruit. Stapje voor stapje met veel revalidatie, fysiotherapie en af en toe kleine stukjes op een gewone fiets, herstelde ik.

Dacht ik in het ziekenhuis alweer aan fietsen in datzelfde jaar, het bleek al snel ijdele hoop. 2007 bleek een compleet verloren jaar. Ik besefte al snel dat op dat moment volledig herstel, om weer gewone dingen te kunnen doe,n het belangrijkste was.

Gelukkig bleef de Rabobank vertrouwen in mij houden en verlengde mijn contract met de toevoeging dat ik mijn eigen tempo mocht bepalen wanneer ik weer aan fietsen in wedstrijdverband toe zou zijn. Dat heeft me veel steun gegeven.

In 2008 ben ik als lid van het Protourteam, in het kader van mijn herstel, voorlopig ingedeeld bij het continentalteam van Nico Verhoeven. Van hun programma zou ik ook mijn eerste wedstrijd weer gaan rijden. Wanneer was begin van dat jaar onbekend. Zelf dacht ik even aan half juni, maar na een fikse training, als ik flink vermoeid was, dacht ik een dag later alweer aan juli. Het werd uiteindelijk ver in het najaar de Tour of Missouri in de Verenigde Staten. Zonder echt aansprekende resultaten te behalen kon ik tevreden terugkijken op die eerste koers na lange tijd.

In 2009 werd ik weer ingedeeld in het Protourteam maar waar ik op hoopte, weer volledig mee te kunnen draaien, viel een beetje tegen.In de eerste Protourwedstrijd, de Tour Down Under, in januari moest ik al snel opgeven. De extreme warmte en de zwaarte van de wedstrijd vielen mij behoorlijk tegen. Maar ondanks dat voelde ik me heel langzaam weer renner worden. .

In juli 2006 schreef ik in deze biografie als vooruitblik 'wat voor mooie dingen ik nog ga laten zien dat weet alleen de toekomst...'  Daar was in 2007 nog niet veel van te merken, maar gezien mijn herstel in de afgelopen maanden, ben ik nu - in maart 2009 - vol vertrouwen voor de toekomst en ben ik ervan overtuigd dat ik nog steeds in staat ben tot die 'mooie dingen' die ik toen voorspelde.